Książka to mędrzec łagodny i pełen słodyczy, który puste życie napełnia światłem, a puste serca wzruszeniem ... - Kornel Makuszyński
Blog > Komentarze do wpisu

LITERAT STYCZNIA 2012

 

 

KORNELIA ROMANOWSKA

 

 

 

 

Kraina Czytania: Kornelio, witam Cię serdecznie na swoim blogu i jest mi bardzo miło, że zgodziłaś się otworzyć ten Nowy Rok i zostać „Literatem Stycznia 2012”. W listopadzie 2011 roku miała miejsce premiera Twojej debiutanckiej powieści, pod tytułem „Puszka Pandory”. Jak czujesz się w roli debiutantki?

Kornelia Romanowska: Na początku chciałabym Ci podziękować za zaproszenie. To miłe uczucie. A co do Twojego pytania, to czuję się całkiem nieźle. Wiesz, to zawsze jest krok wprzód. Nie stoję już tam, gdzie stałam kilka miesięcy temu. Nie jest to osiągnięcie gwiazd, ale zawsze to dobry początek.

Kraina Czytania: Na Twojej stronie autorskiej przeczytałam takie oto słowa: „Długo czekałam na ten moment. Bardzo długo. Sama już nie wiem, czy przypadkiem nie od zawsze.  Zresztą, ludzie mają różne marzenia – od białych płotków wokół domu, po kilka zer na koncie, ja miałam tylko jedno, największe”. Domyślam się, że w tych słowach zawarłaś marzenie o wydaniu powieści. Co ten fakt zmienił w Twoim życiu?

Kornelia Romanowska: Hm, trochę zmienił. W sumie pisują do mnie osoby, których nie znam, a książka im się spodobała. Poznałam też dzięki temu wiele ciekawych ludzi, związanych z literaturą i nie tylko. Uważam, że dzięki debiutowi osiągnęłam pewien poziom zainteresowania, a to jest najważniejsze. No i spełniło się jedno z moich marzeń. Czasami czuję się jakbym była w czepku szczęścia urodzona (śmiech).

Kraina Czytania: W 1973 roku Anna Jantar śpiewała, że najtrudniejszy pierwszy krok. Ty swój „pierwszy krok” masz już za sobą. Jak w Twoim przypadku wyglądał ten „pierwszy krok” w kierunku wydania powieści?

Kornelia Romanowska: Na początku chodziło o to, by coś zrobić, zadziałać, zmobilizować się na pełne obroty. Musiałam chyba dojrzeć do tej decyzji i sądzę, że dorosłam do niej w odpowiednim momencie. Wydaje mi się, że ta droga wcale nie była długa i wyboista. Wyglądało to tak, że miałam tekst napisany już od roku, ale zbierałam się w sobie, by coś z nim zrobić. Zrobiłam i czekałam na odpowiedź. Uwierz mi – długo czekałam i w końcu przestałam. A gdy to zrobiłam, odezwali się do mnie. I wtedy poczułam się naprawdę szczęśliwa, że komuś się te moje wypociny spodobały i są zainteresowani opublikowaniem ich. Dla mnie to był wyczyn.

Kraina Czytania: Jak wiemy Puszka Pandory stanowi symbol nieszczęść, czegoś, co wywołuje mnóstwo nieprzewidzianych trudności oraz źródło niekończących się smutków i kłopotów. Dlatego zastanawia mnie skąd w ogóle wziął się pomysł na taki właśnie tytuł?

Kornelia Romanowska: A to jest nawet zabawne. Faktycznie, Puszka Pandory to coś złego, nieokiełznanego, kojarzącego się ze smutkiem. I idealnie pasuje do książki. Tutaj tytułową puszką jest przeszłość bohaterów, która wraca niczym bumerang. Muszą poradzić sobie z czymś, co dawno chcieli schować głęboko w zakamarkach duszy. Muszą uporać się z własnymi wspomnieniami i uczuciami, by móc pójść naprzód. Dlatego właśnie puszka jest puszką. Odzwierciedla emocje, sytuacje i wydarzenia, które miały znaczący wpływ na kształtowanie się charakteru Dominiki i Krzyśka. Kiedyś zastanawiałam się nad zmianą tytułu, ale doszłam do wniosku, że nie mogę, bo wtedy zabiorę im jakąś część, która potrzebna jest do całości układanki.

Kraina Czytania: Muszę Ci się przyznać, że zanim przystąpiłam do wywiadu, zasięgnęłam troszkę informacji na Twój temat. Otóż, na jednej ze stron internetowych wyczytałam, że nie jest Ci obca również poezja, a swoją przygodę z literaturą rozpoczęłaś już w wieku trzynastu lat. Natomiast w wieku lat osiemnastu wydano Twój pierwszy tomik wierszy. Czy możesz przybliżyć Czytelnikom swoją twórczość z tamtego okresu?

Kornelia Romanowska: Poezję uprawiałam bardzo długo. Odnalazłam się w tej formie ekspresji. Może też dzięki temu, że w wierszach trzeba być zwięzłym, ubrać uczucia w kilku słowach, by nie przesadzić i nie zanudzić czytelnika. I wydaje mi się, że osiągnęłam to, ten etap, kiedy poezja przestała mi wystarczać, kiedy potrzebowałam czegoś więcej, czegoś, co dałoby mi mocnego kopa. Nie oznacza to jednak, że całkowicie porzuciłam wiersze. Nie, piszę dalej. Teraz są one bardziej dojrzałe, zresztą one dorastały wraz ze mną. Z czasem stały się trudne. Ale właśnie to mi się w nich podoba – można je odczytywać na wiele sposobów, są trójwymiarowe, pełne uczuć. I kocham je wszystkie, bo są częścią mnie. W poezji człowiek odkrywa się i to bardzo, w prozie niekoniecznie. Chyba też to był jeden z powodów, dla których zaczęłam pisać opowiadania. Chciałam trochę odciąć się od własnej duszy, przestać ujawniać się, zacząć być anonimowa.

Kraina Czytania: Większość pisarzy przyznaje, że ma swoich ulubionych autorów. Dlatego ciekawi mnie, kogo Ty najczęściej podczytujesz? A może jest ktoś, na kim się wzorujesz?

Kornelia Romanowska: Uwielbiam Mastertona. Jak dla mnie jest mistrzem horroru i grozy. Mimo makabrycznych scen, jestem zafascynowana tym pisarzem. Ostatnio przekonałam się też do Ketchuma. Jeśli chodzi o pisarki wielką miłością darzę Santę Montefiore i chciałabym pisać tak, jak ona. Co do wzorowania się – to sama nie wiem, jak odpowiedzieć na to pytanie, wiesz? Bo pewnie w jakimś stopniu próbuję kogoś naśladować. Bardzo wiele książek czytam i czasami przenoszę pewne zaczytane wątki, jednakże staram się wyrobić swój własny styl i mam nadzieję, że kiedyś mi się to uda.

Kraina Czytania: Niedawno zdradziłaś mi, że obecnie pracujesz nad dwoma kolejnymi projektami. Czy możesz uchylić rąbka tajemnicy?

Kornelia Romanowska: Owszem, obecnie pracuję przy dwóch projektach. Jeden to typowy kryminał dziejący się w Szczecinie. Młoda studentka po powrocie do domu odkrywa zwłoki swojej współlokatorki. Sprawcy nie odnaleziono, a ona stwierdziła, że nie może więcej zostać w tym mieście, więc wyprowadza się do Krakowa z nadzieją na lepsze życie. Przeszłość jednak wraca i Monika musi z powrotem przeprowadzić się do Szczecina i odkryć, kim jest morderca. To jest „Autopsja”. Jej dwie pierwsze części można przeczytać na mojej stronie internetowej. Drugi projekt to typowy paranormal romance. Nie wiem jak wiele mogę zdradzić, ale powiem tylko, że pewna młoda mieszkanka małego miasteczka w USA zaczyna słyszeć głosy w swojej głowie. Nie wie, co się dzieje, ale ma zamiar rozwikłać tę zagadkę i wtedy poznaje „sprawcę” jej stanu. Nie chcę zapeszać, ale mam nadzieję, że uda mi się doprowadzić je do końca. (śmiech)

Kraina Czytania: Kornelio, na koniec zapytam, czego można życzyć młodziutkiej pisarce, stojącej u progu kariery literackiej?

Kornelia Romanowska: Siły, zaparcia i woli walki. Bo mimo wszystko pisanie to nieustanna walka o wenę, o książkę, o wszystko. Ale chyba przede wszystkim szczęścia i nadziei, bo bez tego, o co mamy walczyć? Ja ze swojej strony powiem jeszcze, że nie można się poddawać. Nigdy. Trzeba brnąć i realizować swoje postanowienia, nie zważając na przeciwności losu. Musimy wierzyć w siebie, a cała reszta jakoś się ułoży. Dziękuję Ci bardzo za zaproszenie do tej miłej konwersacji. I Tobie bardzo mocno i z całego serca życzę wszelakiej pomyślności.

Kraina Czytania: W takim razie, nie pozostaje mi nic innego, jak tylko życzyć Ci w tym Nowym Roku 2012 tej siły i woli walki, abyś dzięki temu mogła nadal spełniać swoje wielkie marzenie o pisaniu.

 

 

Z Kornelią Romanowską rozmawiała

Agnieszka (Kraina Czytania)



 

prawa autorskie zastrzeżone

niedziela, 01 stycznia 2012, krainaczytania

Polecane wpisy

  • LITERAT MAJA 2013

    AGNIESZKA STEUR Kraina Czytania: Witam Cię serdecznie na moim blogu i dziękuję, że zgodziłaś się na rozmowę w ramach cyklu „Literat Miesiąca”. Ag

  • LITERAT KWIETNIA 2013

    HANNA CYGLER Kraina Czytania: Serdecznie witam Panią na moim blogu i dziękuję za przyjęcie mojego zaproszenia. Na początek zadam chyba dość proste pytanie. C

  • LITERAT MARCA 2013

    JANUSZ KORYL Kraina Czytania: Dziś na łamach mojego bloga niezwykły wywiad. Rozmowa z dziennikarzem, poetą i prozaikiem, Panem Januszem Korylem, autorem poch

TrackBack
TrackBack URL wpisu:
Komentarze
avo_lusion
2012/01/01 21:47:55
Wspaniały wywiad, mam ochotę na tę książkę. Życzę debiutantce samych wzlotów, wiele weny i szczęścia:)
-
Gość: AgnieszkaWawka, *.play-internet.pl
2012/01/02 09:54:11
Wywiad bardzo ciekawy :) i jeśli książka wpadnie mi w ręce to na pewno przeczytam. Życzę Pani Kornelii nieustającej weny.
-
krainaczytania
2012/01/02 11:00:18
@Danusia, Agnieszka
Recenzja "Puszki Pandory" ukaże się na moim blogu już w tym tygodniu, więc będziecie miały okazję zapoznać się z nią. Dzięki uprzejmości samej Autorki oraz Wydawcy, otrzymałam tę powieść do recenzji :-)
-
avo_lusion
2012/01/02 11:43:35
Super! Czekam w takim razie ;))
-
Gość: Kornelia Romanowska, *.globalconnect.pl
2012/01/06 19:25:13
Jeszcze raz dziękuję za możliwość rozmowy :) Było mi niesamowicie miło :)
-
krainaczytania
2012/01/07 14:39:51
Kornelio, mnie również było miło gościć Cię w "Krainie Czytania". Bardzo Ci dziękuję za to, że przyjęłaś moje zaproszenie i teraz z niecierpliwością czekam na Twoją kolejną powieść :-) Pozdrawiam Cię serdecznie :-)


Kornel Makuszyński - Patron Bloga





Napisz do mnie
Kraina Czytania





Follow on Bloglovin






Kraina Czytania
on Google+



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Lubię czytać


Co czytać?