Książka to mędrzec łagodny i pełen słodyczy, który puste życie napełnia światłem, a puste serca wzruszeniem ... - Kornel Makuszyński
Blog > Komentarze do wpisu

Brytyjscy Klasycy

 

W dzisiejszym wpisie postanowiłam przybliżyć Wam nieco sylwetki kilku wybitnych brytyjskich klasyków. W swoich coniedzielnych felietonach, pięknie o klasyce pisze moja koleżanka – Danusia, u której dziś możecie przeczytać na temat Sonetu „Do trupa” autorstwa Jana Andrzeja Morsztyna. Mam nadzieję, że Danusia nie obrazi się, jeśli ja również zajmę się dziś tym tematem.

Z literaturą polską zaczynam dopiero się oswajać i pewnie minie jeszcze jakiś czas zanim na dobre przekonam się do jej walorów. Dlatego też zdecydowałam skupić się na Klasykach Brytyjskich. Autorzy ci są mi bliscy przede wszystkim z uwagi na częstotliwość czytania ich utworów w oryginale podczas studiów.

A oto i oni:

William Shakespeare uznawany jest za najwybitniejszego brytyjskiego dramaturga. Urodził się w Stratford-on-Avon (dystrykt w hrabstwie Warwickshire w Anglii) w 1564 roku. Do gimnazjum uczęszczał w Stratford, które znane było z wysokiego standardu nauczania. W 1582 roku ożenił się z Anne Hathway, z którą miał troje dzieci. W 1592 roku William Shakespeare opuścił rodzinę i wyjechał do Londynu. Szybko zaprzyjaźnił się z ówczesnymi wybitnymi aktorami i założył swój własny teatr „Globe” („Świat”). Jego grupa teatralna, znana jako „King’s Men” („Ludzie Króla”), wykonywała większość sztuk napisanych przez Shakespeare’a, które jednocześnie wystawiane były na deskach „Globe”. William Shakespeare okazjonalnie pojawiał się na deskach teatru jako aktor, lecz znacznie lepiej radził sobie pisząc sztuki. Około 1610 roku wrócił do Stratford, gdzie w roku 1616 zmarł.

Największą zasługą Shakespeare’a, jeśli chodzi o literaturę, było wykreowanie nowej formy dramatu, która nie poddawała się regułom klasycznej poetyki. Shakespeare pisał utwory dla przeciętnego widza teatralnego. Jego sztuki były wiernym odzwierciedleniem epoki, w której żył i wyrażały zrozumienie dla każdego rodzaju ludzkich działań. Jego utwory z grubsza dzieli się na komedie, tragedie oraz dramaty historyczne. Najbardziej popularne to: „Hamlet”, „Makbeth”, „Król Lear”, „Romeo i Julia”, „Wiele hałasu o nic” oraz „Poskromienie złośnicy”.

Znacznie mniej znany jest fakt, iż William Shakespeare był również jednym z najznakomitszych brytyjskich poetów. Jego „Sonety” posiadają nadzwyczajną siłę wyrazu, a także głębokie zrozumienie ludzkiej natury.

George Gordon Lord Byron był jednym z najwybitniejszych poetów Romantyzmu. Urodził się w 1788 roku w arystokratycznej rodzinie, natomiast jego życie było burzliwe i niezwykle urozmaicone. Uważany był za buntownika, który lekceważy wszystkie społeczne konwenanse. Napiętnowany jako mężczyzna pozbawiony wszystkich moralnych norm, opuścił Anglię na zawsze w roku 1816, wiele podróżując po Europie. Zmarł z powodu gorączki w 1824 roku, walcząc o niepodległość Greków.

W swoich poematach, wierszach lirycznych i dramatach, Byron stworzył typ bohatera romantycznego, portretując podstawowe konflikty epoki. Najbardziej typowym przykładem „bajronicznego bohatera” był Childe Harold z poematu pod tytułem „Wędrówki Childe Harolda”. Byron jest również autorem poetyckich powieści pod tytułem „Don Juan” oraz „Giaur”, a także dramatu o tytule „Manfred”.

Charles Dickens był najpopularniejszych powieściopisarzem XIX wieku. Pochodził z ubogiej rodziny i nie był zbyt dobrze wykształcony. Opuścił szkołę w wieku dwunastu lat, podejmując pracę w fabryce. Jego powieści często opowiadają historie małych dzieci, które muszą ciężko pracować, aby wyrwać się z biedy. Takim właśnie przykładem jest powieść pod tytułem „Oliver Twist”.

Charles Dickens był głównym przedstawicielem realizmu w literaturze. W swoich powieściach wyśmiewał i demaskował krzywdy społeczne oraz wszystkie kwestie godne pożałowania, które stanowiły część epoki wiktoriańskiej. Generalnie jego prace są raczej optymistyczne, przesycone humorem i sentymentalizmem. Wśród najbardziej znanych powieści Dickens’a wymienia się: „Klub Pickwicka”, „Opowieść Wigilijną”, „Wielkie Nadzieje”, „Opowieść o dwóch miastach”, a także utwór pod tytułem „David Copperfield”.

Z kolei siostry Brontë (Ann, Charlotte i Emily) to najwybitniejsze pisarki XIX wieku. Urodziły się jako córki plebana. Dorastały na słabo zaludnionym i ponurym wrzosowisku hrabstwa Yorkshire. Specyficzna atmosfera tamtego miejsca wywarła ogromny wpływ na ich twórczość literacką.

 

 

         

        Ann Brontë    

 

 

 

 

 

 

 

        Charlotte Brontë

 

 

 

 

 

 

       Emily Brontë

 

 

 

 

 

Siostry Brontë tworzyły pod pseudonimami, ponieważ w tamtych czasach uznawano, iż kobiety z tak zwanych „dobrych domów” nie powinny zajmować się pisarstwem. Było to czymś zgoła niewłaściwym. Najbardziej znaną powieścią autorstwa Ann Brontë była „Agnes Gray”. Powieść tę zaliczono do tak zwanych „romansów sentymentalnych”.

Natomiast największym osiągnięciem literackim Charlotte Brontë okazała się powieść pod tytułem „Dziwne losy Jane Eyre”, będąca wzruszającą historią o życiu wrażliwej i niezwykle romantycznej guwernantki. Jednakże, wszyscy krytycy zgodnie twierdzą, że to Emily Brontë zdobyła największą sławę spośród sióstr. Jej najsłynniejsza powieść, pod tytułem „Wichrowe Wzgórza” uznawana jest za arcydzieło literackie. Historia w niej zawarta opowiada o romantycznej miłości, nienawiści, pasji oraz zniszczeniu. Po latach powieść doczekała się dwóch adaptacji filmowych.

 

opracowanie: krainaczytania

 

 

źródło zdjęć:

William Shakespeare

George Gordon Lord Byron

Charles Dickens

Ann Brontë

Charlotte Brontë

Emily Brontë

 

 

prawa autorskie zastrzeżone

niedziela, 11 września 2011, krainaczytania

Polecane wpisy

TrackBack
TrackBack URL wpisu:
Komentarze
avo_lusion
2011/09/11 19:40:00
Aga, nie tylko się nie obrażę, ale także zachwycę!!! Wspaniale! Wymieniłaś pisarzy, których bardzo lubię. Szekspir? - geniusz!! Uwielbiam jego klimat. No i siostry Bronte. Możesz mi nie wierzyć, ale Wichrowe wzgórze to najpiękniejsza książka, jaką czytałam. Zachwyciła mnie i pochłonęła. Dziwne losy także.
A Byron - to od niego tak wiele czerpaliśmy w romantyzmie. Miło, że o nich przypominasz.
-
kaye
2011/09/11 21:26:34
Bardzo fajny pomysł. Popieram :) Z tych autorów, o których wspominasz w swoim poście jedynie Dickens nie jest moim specjalnym faworytem. Już dość dawno czytałam jego książki, ale mam wrażenie, że nie wytrzymały one próby czasu. Natomiast w swoim czasie namiętnie tropiłam tajemnice życia lorda Byrona i rodzeństwa Bronte:) Jest zreszta świetna książka o rodzinie Bronte pt. "Na plebanii w Haworth" - czyta się świetnie!
-
2011/09/12 15:27:49
Danusiu, Shakespeare'a i Byron'a pamiętam jeszcze z czasów szkolnych. Dickens to niezapomniana "Opowieść Wigilijna", z której czerpią również współcześni pisarze, np. R.P. Evans - "Stokrotki w Śniegu" (recenzję znajdziesz u mnie na blogu w kategorii "Literatura Amerykańska"). Z sióstr Brontë znam tylko Emily z wiadomych powodów - "Wichrowe Wzgórza", które chcę zrecenzować pomimo że są znane chyba każdemu czytelnikowi, ale przecież to klasyka :-)

Kaye, dziękuję za uznanie mojego wpisu :-) O książce dotyczącej rodziny Brontë nie słyszałam, ale fajnie, że o niej wspomniałaś. Na pewno zacznę jej szukać :-)

Pozdrawiam :-)
-
kaye
2011/09/12 20:46:21
Jesli interesują Cię bardzo ciekawe losy rodzeństwa Bronte, to szczerze polecam tę książkę. Tu podsyłam link do fajnej recenzji ze wszystkimi danymi : impressje.blogspot.com/2011/05/na-plebanii-w-haworth.html
Pozdrawiam:)
-
Gość: Giffin, *.neoplus.adsl.tpnet.pl
2011/09/13 15:00:41
Literatura angielska (obok rosyjskiej i polskiej) to zdecydowanie moja ulubiona część światowej twórczości. Uwielbiam wspomniane przez Ciebie siostry Bronte czy Dickensa, ale też Jane Austen, Black, C.S. Lewis i wielu innych ;) Pozdrawiam!
-
2011/09/13 15:42:56
Kaye, ślicznie Ci dziekuję za link. Na pewno skorzystam :-)

Giffin, do tego wpisu wybrałam tylko tych klasyków, którzy są mi w jakiś sposób najbliżsi. Wiem, że to jest tylko kropla w morzu, ale nie sposób w tak krótkim wpisie wspomnieć o wszystkich. Dlatego mam na blogu "Literata Miesiąca" i tam z pewnością za jakiś czas zaproszę któregoś ze wspomnianych przez Ciebie klasyków. Dodam, że jeśli chodzi o Jane Austen, to czytałam tylko "Emmę" :-)

Pozdrawiam serdecznie :-)


Kornel Makuszyński - Patron Bloga





Napisz do mnie
Kraina Czytania





Follow on Bloglovin






Kraina Czytania
on Google+



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Lubię czytać


Co czytać?